Maria Radomska
Biografia
Maria Radomska urodziła się 19 sierpnia 1927 roku w Nisku. Dzieciństwo spędziła w różnych miastach, w tym w Brześciu nad Bugiem i Ostrołęce. Od 1939 roku mieszkała w Warszawie, gdzie w 1944 roku ukończyła czwartą klasę Gimnazjum i Liceum im. A. Piłsudskiej, które działało jako 3-letnia szkoła ogrodnicza z rocznym kursem dziewiarskim. Od 1941 roku należała do ZHP - Szarych Szeregów, a rok później wstąpiła do Armii Krajowej, pełniąc funkcję sanitariuszki w powstaniu warszawskim. Po upadku powstania została jeniec wojenny w stalagach XI A i VI C - Karnym Obozie Jenieckim Kobiet-Żołnierzy AK w Oberlangen.
Po wyzwoleniu obozu przez 1 Dywizję Pancerną wstąpiła do 2 Korpusu Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, gdzie kontynuowała naukę w Gimnazjum i Liceum dla Ochotniczek Pomocniczej Służby Kobiet. Po zdaniu matury pracowała w Pay Office 2. Korpusu w Witley i Guildford. W 1947 roku rozpoczęła studia na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu, które ukończyła w 1951 roku z tytułem magistra inżyniera nauk agrotechnicznych.
Od 1949 roku pracowała jako nauczyciel akademicki w Katedrze Ogólnej Uprawy Roli i Roślin Akademii Rolniczej we Wrocławiu, przechodząc przez wszystkie stopnie kariery naukowej - od zastępcy asystenta do docenta. W 1960 roku uzyskała stopień doktora nauk rolno-leśnych na podstawie rozprawy o wpływie głębokości i sposobu wykonania orki przedzimowej, a w 1971 roku doktora habilitowanego za pracę o ocenie przydatności rolniczej pługofrezarki. W 1980 roku przeniosła się do Zamiejscowego Wydziału Ekonomiki Produkcji i Obrotu Rolnego krakowskiej AR w Rzeszowie, gdzie pełniła funkcje dyrektora instytutu, kierownika katedry oraz dziekana.
Była promotorką pięciu doktorów, recenzowała wiele prac naukowych, a w 1985 roku otrzymała tytuł profesora nadzwyczajnego. Jej działalność naukowa obejmowała szeroki zakres, w tym ocenę maszyn uprawowych, rekultywację zwałowisk, agrolotnictwo i ekonomikę produkcji roślinnej. Opublikowała 148 prac, w tym artykuły historyczne dotyczące szkół na uchodźstwie oraz biografię profesora Bolesława Świętochowskiego. Była aktywna w towarzystwach naukowych, m.in. w Polskim Towarzystwie Gleboznawczym, International Soil Tillage Research Organization i Polskim Towarzystwie Nauk Agrotechnicznych.
Za swoje zasługi otrzymała liczne odznaczenia, w tym Krzyż Kawalerski i Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Warszawski Krzyż Powstańczy oraz Medal „Pro Memoria”. Zmarła 8 kwietnia 2018 roku we Wrocławiu.